“Neyin varda bugün niye yazmıyon. Kalem seni parça parça parça kırarım.
Kiminin elinde yüce ilahsın.
Yobazın başında sahte külahsın.
Cahilin elinde korkunç silahsın
Kalem seni parça parça kırarım” (Aşık Gülabi),
Yazsam bi türlü, yazmasam bi türlü. Sussam bi türlü, konuşsam bi türlü. Düşünceme prangalar vuruldu. Beynim zonkluyor, uykularım kaçıyor. Dur be deli gönül, bırak kalemi kağıdı. Bırak da seyret şu alemi. Seyret ama görme. Gözlerin kör, kulakların sağır olsun…
“Hızır paşa bizi berdar etmeden
Açılın kapılar şaha gidelim
Siyaset günleri gelip yetmeden
Açılın kapılar şaha gidelim” (Pir Sultan Abdal)
Belli ki herkes memnun halinden. Herkes memnun ki sormadan, sorgulamadan dinliyor ekran bülbüllerini. Zengin zevki sefasında. Kimin umurunda anayasa, ülke ekonomisi, halkın hali!
Kafalar karışık.
Kurumlar allak pullak.
Çık çıkabilirsen işin içinden!
“Miskin adem oğlanı, nefse zebun olmuştur
Hayvan canavar gibi, otlamağa kalmıştır.
Hergiz ölümün sanmaz, ölesi günin anmaz
Bu dünyadan usanmaz, gaflet önin almışdur.
Beğler azdı yolundan, bilmez yoksul halinden
Çıktı rahmet gölünden, nefs gölüne dalmışdur.
Yunus sözü alimden, zinhar olma zalimden
Korkadun ölümden, cümle doğan ölmüşdür” (Yunus Emre)
Dünya kurulalı insanoğlu güç, kuvvet, iktidar hırsı içinde olmuştur.
Bırak be hey gidi sana mı düştü haksızlıkları dile getirmek. İnsanoğlunun nefsine yenik düştüğünü görmez misinde şikayet eder durursun. Anlamıyorsun, ya da anlamak istemiyorsun demokratikleşmenin sancılarıymış bütün bunlar...
Eski kafalısın, takmışsın ‘E’ harfine, eskilerin yenilenmesi için ‘Y’ harfinin önemini bi anlasan böyle sızlanmazsın…
Be hey gidi fani, bugün varsın yarın yoksun. Bütün dünya senin olsa ne yazar. Sonunda gideceğin yer kara toprak değil mi de dünyaya hakim olmak istersin. Bunu bir anlasan her şeye dil uzatmazsın. Endişelenip de fakir fukara, garip guraba demezsin.
Sen de kapılıp gidersin bahtının rüzgarına!..
Nermin AYDINLI
Kiminin elinde yüce ilahsın.
Yobazın başında sahte külahsın.
Cahilin elinde korkunç silahsın
Kalem seni parça parça kırarım” (Aşık Gülabi),
Yazsam bi türlü, yazmasam bi türlü. Sussam bi türlü, konuşsam bi türlü. Düşünceme prangalar vuruldu. Beynim zonkluyor, uykularım kaçıyor. Dur be deli gönül, bırak kalemi kağıdı. Bırak da seyret şu alemi. Seyret ama görme. Gözlerin kör, kulakların sağır olsun…
“Hızır paşa bizi berdar etmeden
Açılın kapılar şaha gidelim
Siyaset günleri gelip yetmeden
Açılın kapılar şaha gidelim” (Pir Sultan Abdal)
Belli ki herkes memnun halinden. Herkes memnun ki sormadan, sorgulamadan dinliyor ekran bülbüllerini. Zengin zevki sefasında. Kimin umurunda anayasa, ülke ekonomisi, halkın hali!
Kafalar karışık.
Kurumlar allak pullak.
Çık çıkabilirsen işin içinden!
“Miskin adem oğlanı, nefse zebun olmuştur
Hayvan canavar gibi, otlamağa kalmıştır.
Hergiz ölümün sanmaz, ölesi günin anmaz
Bu dünyadan usanmaz, gaflet önin almışdur.
Beğler azdı yolundan, bilmez yoksul halinden
Çıktı rahmet gölünden, nefs gölüne dalmışdur.
Yunus sözü alimden, zinhar olma zalimden
Korkadun ölümden, cümle doğan ölmüşdür” (Yunus Emre)
Dünya kurulalı insanoğlu güç, kuvvet, iktidar hırsı içinde olmuştur.
Bırak be hey gidi sana mı düştü haksızlıkları dile getirmek. İnsanoğlunun nefsine yenik düştüğünü görmez misinde şikayet eder durursun. Anlamıyorsun, ya da anlamak istemiyorsun demokratikleşmenin sancılarıymış bütün bunlar...
Eski kafalısın, takmışsın ‘E’ harfine, eskilerin yenilenmesi için ‘Y’ harfinin önemini bi anlasan böyle sızlanmazsın…
Be hey gidi fani, bugün varsın yarın yoksun. Bütün dünya senin olsa ne yazar. Sonunda gideceğin yer kara toprak değil mi de dünyaya hakim olmak istersin. Bunu bir anlasan her şeye dil uzatmazsın. Endişelenip de fakir fukara, garip guraba demezsin.
Sen de kapılıp gidersin bahtının rüzgarına!..
Nermin AYDINLI
Yorumlar
Yorum Gönder