“ NEFES ”
Elveda TANIK
etanik@egm.gov.tr.
Günlerdir televizyon kanallarında, gazetelerde reklamı yapılan ve merakla beklenen “NEFES “ film gösterime girdi. Bugün askerden, çarşı izinli olarak gelen oğlumun isteğiyle sinemaya gidip filimi izledik. Gerçeklerin anlatıldığı, tam anlamıyla harika bir film olmuş… O bölgenin coğrafi ve iklim yapısından tutunda, teröristlere karşı vatanı için sınır karakolunda gece gündüz görev yapan, Mehmetçiğin destansı öyküsünün anlatıldığı bu harika ve görülmeye değer filmin, bazı karelerini sizlerle paylaşmakta yarar gördüm…
Her şeyden önce oyuncuların tanıdık sima olmamaları filmi daha bir gerçekçi yapmış ve gerçekler aynen olduğu gibi anlatılmış. Vatan savunması için görev yapan güvenlik güçlerimizden, sınır karakolundaki Mehmetçiğin;
Teröristlerin burunlarının dibinde olmalarını bilmelerine rağmen, şehit olmaktan korkmadıklarını, yani ölümle dans ettiklerini…
Rengini, uğruna şehit olan ecdatlarımızın kanından alan, bir ülkenin onuru, ay yıldızlı bayrağımızı, o zorlu kış şartlarında rüzgârdan yırtıldığında yenisiyle değiştiren, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurucusu Büyük Önder Atatürk’ün büstü ile Ne Mutlu Türküm Diyene yazılı tabelayı itina ile sürekli temizleyen Mehmetçiğin Kürt oluşu…
Vatan savunmasını, geride bıraktıkları analarından, bacılarından, sevdalarından nasıl üstün tuttuklarını…
Filmde karakolu basıp karakol komutanını öldüren doktor kod adlı teröristi öldüren Mehmetçiğin Kürt oluşu, bana geçen yıl bir iş için, birisi Şırnak Silopi’den, diğeri Kuzey Iraktan yanıma gelen iki Kürt ile yapmış olduğumuz konuşmayı hatırlattı. Ben onlara Kürtler üzerinden oynanan bu oyunlara gelmemeleri yönünde tavsiyede bulunurken, onların söylediği ve tüylerimi diken diken eden o konuşmayı aynen aktarıyorum. Konuşmamızda bana,” İnanın bu olaylarla bizim hiçbir ilgimiz yok. Dua edin ki! Bir savaş çıksın ve görün bu ülke için, bu ay yıldızlı bayrak için, siz mi, yoksa biz mi, önce cepheye koşacağız. Nasıl Türküye deki Kürt halkı devletinin yanında ise, Kuzey Iraktaki Kürt halkı her zaman Türkiye Cumhuriyetinin yanındadır. Bir oylama yapılsın bunu görürsünüz. Barzani ve Talabani Kürt halkına her zaman zarar vermiştir. Biz artık bunun farkındayız.” demişlerdi…
Filmde ayrıca, anaların feryatları anlatılmış. Sayısız şehit cenazesine katıldığımdan, evlatları şehit olan analar, babalar, bacılar, eşler “Vatan Sağ Olsun “derken kendilerinin nasıl yok olduklarına, nasıl acı çektiklerine şahit olmuştum. Onları anlamak için ana olmak lazım. Oğlumun askere gittiği gün, hiç uyku uymadan sabaha kadar ağlamıştım. Gözlerime kan oturmuş, 15 beş gün eve kapanıp, kimseyle görüşmek istememiştim. Hiç kimse beni teselli edememişti… Aslında beni bu kadar üzen oğlumun askere gidişi değildi. Çünkü o Ankara’da askerdi. Her an onu görebilirdim. O teröristlerin şehit ettiği Mehmetçiklerin analarını, eşlerini, yetim kalan o yavruları hatırlamıştım. Onların çektiği acıları, o feryatları yüreğimde hissetmiştim. Düşünün bir kere! Evladınız dağda asker. Karşısında terörist. Bir ananın gözüne uyku girer mi? Asıl canımı acıtan bunlardı…
“NEFES” Filmindeki Orhan Yüzbaşı, Barış Asteğmen, Karakol Komutanı ve erler, bu ülke için şehit olan güvenlik güçlerimizden sadece bir kaçı. Oysa bu ülkenin güvenliği için görev yapan nice POLİS şehit edildi. Nice öğretmenler, nice mühendisler, nice köy korucuları, nice vatandaşlar ve yeni doğmuş bebekler, teröristlerin silahından çıkan kalleş kurşunlar karşısında can verdi. Geride gözü yaşlı analar, bacılar, eşler, yetim yavrular kaldı.
Filmde ayrıca; Yok edilmeye, birbirine düşürülmeye çalışılan farklı etnik yapıdaki bu milletin evlatlarının bir arada olduğu sınır karakolundaki Mehmetçiğin kenetlenmiş elleri ile bu vatanı nasıl savundukları aynen anlatılmış… Her zaman söylediğim gibi, yine de söylüyorum. Sınırlarımızı topla, tüfekle, tel örgülerle, mayınlarla, duvarlarla vb tedbirlerle değil, ancak ve ancak kenetlenmiş ellerimizle, yüreklerimizle koruruz…
Yazımı, Birlik ve Beraberlik içinde olduğumuz sürece, bu terör denen belanın yaşayacak ortamı bulamayacağının anlatıldığı “NEFES” filminin seyredilmeye değer olduğu tavsiyesinde bulunurken, teröristlerin saldırısı sonucu şehit olanların, analarının, babalarının, eşlerinin ve evlatlarının dudaklarından dökülen o iki kelimelik söz ile bitirmek istiyorum.
“VATAN SAĞOLSUN” …
17 EKİM 2009
Elveda TANIK
etanik@egm.gov.tr.
Günlerdir televizyon kanallarında, gazetelerde reklamı yapılan ve merakla beklenen “NEFES “ film gösterime girdi. Bugün askerden, çarşı izinli olarak gelen oğlumun isteğiyle sinemaya gidip filimi izledik. Gerçeklerin anlatıldığı, tam anlamıyla harika bir film olmuş… O bölgenin coğrafi ve iklim yapısından tutunda, teröristlere karşı vatanı için sınır karakolunda gece gündüz görev yapan, Mehmetçiğin destansı öyküsünün anlatıldığı bu harika ve görülmeye değer filmin, bazı karelerini sizlerle paylaşmakta yarar gördüm…
Her şeyden önce oyuncuların tanıdık sima olmamaları filmi daha bir gerçekçi yapmış ve gerçekler aynen olduğu gibi anlatılmış. Vatan savunması için görev yapan güvenlik güçlerimizden, sınır karakolundaki Mehmetçiğin;
Teröristlerin burunlarının dibinde olmalarını bilmelerine rağmen, şehit olmaktan korkmadıklarını, yani ölümle dans ettiklerini…
Rengini, uğruna şehit olan ecdatlarımızın kanından alan, bir ülkenin onuru, ay yıldızlı bayrağımızı, o zorlu kış şartlarında rüzgârdan yırtıldığında yenisiyle değiştiren, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurucusu Büyük Önder Atatürk’ün büstü ile Ne Mutlu Türküm Diyene yazılı tabelayı itina ile sürekli temizleyen Mehmetçiğin Kürt oluşu…
Vatan savunmasını, geride bıraktıkları analarından, bacılarından, sevdalarından nasıl üstün tuttuklarını…
Filmde karakolu basıp karakol komutanını öldüren doktor kod adlı teröristi öldüren Mehmetçiğin Kürt oluşu, bana geçen yıl bir iş için, birisi Şırnak Silopi’den, diğeri Kuzey Iraktan yanıma gelen iki Kürt ile yapmış olduğumuz konuşmayı hatırlattı. Ben onlara Kürtler üzerinden oynanan bu oyunlara gelmemeleri yönünde tavsiyede bulunurken, onların söylediği ve tüylerimi diken diken eden o konuşmayı aynen aktarıyorum. Konuşmamızda bana,” İnanın bu olaylarla bizim hiçbir ilgimiz yok. Dua edin ki! Bir savaş çıksın ve görün bu ülke için, bu ay yıldızlı bayrak için, siz mi, yoksa biz mi, önce cepheye koşacağız. Nasıl Türküye deki Kürt halkı devletinin yanında ise, Kuzey Iraktaki Kürt halkı her zaman Türkiye Cumhuriyetinin yanındadır. Bir oylama yapılsın bunu görürsünüz. Barzani ve Talabani Kürt halkına her zaman zarar vermiştir. Biz artık bunun farkındayız.” demişlerdi…
Filmde ayrıca, anaların feryatları anlatılmış. Sayısız şehit cenazesine katıldığımdan, evlatları şehit olan analar, babalar, bacılar, eşler “Vatan Sağ Olsun “derken kendilerinin nasıl yok olduklarına, nasıl acı çektiklerine şahit olmuştum. Onları anlamak için ana olmak lazım. Oğlumun askere gittiği gün, hiç uyku uymadan sabaha kadar ağlamıştım. Gözlerime kan oturmuş, 15 beş gün eve kapanıp, kimseyle görüşmek istememiştim. Hiç kimse beni teselli edememişti… Aslında beni bu kadar üzen oğlumun askere gidişi değildi. Çünkü o Ankara’da askerdi. Her an onu görebilirdim. O teröristlerin şehit ettiği Mehmetçiklerin analarını, eşlerini, yetim kalan o yavruları hatırlamıştım. Onların çektiği acıları, o feryatları yüreğimde hissetmiştim. Düşünün bir kere! Evladınız dağda asker. Karşısında terörist. Bir ananın gözüne uyku girer mi? Asıl canımı acıtan bunlardı…
“NEFES” Filmindeki Orhan Yüzbaşı, Barış Asteğmen, Karakol Komutanı ve erler, bu ülke için şehit olan güvenlik güçlerimizden sadece bir kaçı. Oysa bu ülkenin güvenliği için görev yapan nice POLİS şehit edildi. Nice öğretmenler, nice mühendisler, nice köy korucuları, nice vatandaşlar ve yeni doğmuş bebekler, teröristlerin silahından çıkan kalleş kurşunlar karşısında can verdi. Geride gözü yaşlı analar, bacılar, eşler, yetim yavrular kaldı.
Filmde ayrıca; Yok edilmeye, birbirine düşürülmeye çalışılan farklı etnik yapıdaki bu milletin evlatlarının bir arada olduğu sınır karakolundaki Mehmetçiğin kenetlenmiş elleri ile bu vatanı nasıl savundukları aynen anlatılmış… Her zaman söylediğim gibi, yine de söylüyorum. Sınırlarımızı topla, tüfekle, tel örgülerle, mayınlarla, duvarlarla vb tedbirlerle değil, ancak ve ancak kenetlenmiş ellerimizle, yüreklerimizle koruruz…
Yazımı, Birlik ve Beraberlik içinde olduğumuz sürece, bu terör denen belanın yaşayacak ortamı bulamayacağının anlatıldığı “NEFES” filminin seyredilmeye değer olduğu tavsiyesinde bulunurken, teröristlerin saldırısı sonucu şehit olanların, analarının, babalarının, eşlerinin ve evlatlarının dudaklarından dökülen o iki kelimelik söz ile bitirmek istiyorum.
“VATAN SAĞOLSUN” …
17 EKİM 2009
Yorumlar
Yorum Gönder